İçeriğe geç

İntihar Etmeden Ölmek

 

Düşün düşün kalmadı akıl derdin buncasına

Yan yan eridi yürek kederin oncasına

Söv söv rahatlayamadım soyuna sopuna

Bilmem ne yapsam hayatın tasasına

 

Anlat anlat kalmadı dost dinlemeye acıları

Vur vur hissetmiyor artık bu yumruk duvarları

Yol yol nereye kadar saçını başını

Bilmem nasıl sarsak hayatın yaralarını

 

Yoruldu bacaklarım bitmedi bir türlü yolu

Denedim ama bozamadım kahpe oyununu

Bekledim de gelmedi mahşer kurulu

Unuttuysa Tanrı, kim kurtaracak kulunu

 

Ağla ağla  kurudu gözün çeşmesi

Kedere doyduk hani nerede bunun neşesi

Bekleme dediler çoktan kaçmış treni

Şafak belirsiz, çekeceğiz fani eziyeti

 

Kuş olmak vardı düşmezdik bu çukura

Okyanus olaydım da hapsolmazdım sınırlara

Yıldız misali uzak olsaydım karanlığa

İnsan olduk da bastık dünya bokuna

 

Etten tırnaktan naçizane bedenim

Fikrim dahi yok nedir var olma emelim

Yazarım olsa da olmasa da bir sebebim

Yeter ki doldursun kadehi ilham perilerim

 

Unutturur dediler kandık, iç iç gördük dibini  şişelerin

Uyumak da fayda etmez, eksik olmaz kabusu gecelerin

Ne Nas ne Felak çaresidir böylesi şerrin

Var mıdır bir yolu söyleyin intihar etmeden ölmenin

 

 

 

 

Bu Şiiri Oyla:
[Oylayan: 3 Puan: 2.3]
Tarih:GenelŞiirler

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir Cevap Yazın