İçeriğe geç

Esinti

Hoşgeldiniz. İsmim Aykut, 1989 yılında Kahramanmaraş ilinin….

Yok yok merak etmeyin, burası öyle sıkıcı “Hakkında” yazısı olan bir yer değil. Burada bildiğiniz Aykut değil, bilmediğiniz Aykut’a dair şeyler var.

Burada mühendislik bilgileri veya teknoloji ipuçları yok. Goy goy muhabbeti, espriler şakalar yok. Burada sadece hisler var, o nedenle sizi klasik “Hakkında” yazısı ile değil de, “Neden Bu Sayfa?” sorusuna cevap olarak “Esinti” adlı bölüm ile karşılamak istedim.

Bu blog, kendi kendime konuştuğum bir ev gibidir. Dört farklı odası var ve her birini farklı sözlere ayırdım.

“Şiirler” bölümünde, hislerimi bir takım kafiyeler ile süslemeye çalıştığım şiir denemelerim var.

“Karalamalar” bölümü, hissettiklerimi dümdüz yazdığım bölümdür. Yine de bazı yazılarda, düz cümlelerde bile kendimi tutamayıp kafiyemsi şeyler yapmış olabilirim 🙂

“Alıntı” bölümünde çeşitli şiir ve şarkıların, içinde kendimi bulduğum kısımlarını alıntıladım. Bazen de sadece çok beğendim ve benim de odamda olsun istedim.

Son olarak “Sizden” bölümünü de, adından da anlaşılacağı üzere sizin bu köşem hakkındaki yorumlarınıza ayırdım. Ben içimden geldiği gibi yazıyorum, bu bölümde siz de aynısını yapabilirsiniz 🙂 Sözlerimle ilgili içinizden gelen yorumu paylaşabilirsiniz. Bunu yaparken sizden tek ricam, inanç meseleleri ile birbirimizi üzmeyelim 🙂 Herkes yaşadığına inanır, inandığını yaşar.

Peki böyle bir sayfa nereden çıktı, bunca içeriğin esin kaynağı nedir?

2000’li yılların başında, henüz 11-12 yaşında bir çocukken yazmıştım ilk dörtlüklerimi. O gün fark ettim ki, hislerim mısralaştıkça huzur buluyorum. İşte o gün bugündür, her derde, sevince, isyana, aşka, kadere… beni hislendiren her şeye yazıyorum. İşte 11 yaşındaki çocuğun yazdığı, o küçücük dünyasının kocaman sorunlarını paylaştığı ilk minik dörtlükler 🙂

Yanlızlık çok zor birşeydir,

Bunu ancak yaşayanlar bilir.

Sakın yanlız kalmayın,

Bu dayanılmaz bir derttir.

Bazen çekilirsin bir kenara,

Bir an rahatladığını sanarsın.

Sonra bir hüzün kaplar içini,

Anlarsın ki sen de yanlızsın.

11 yaşındaki çocuğun tekerlememsi yazısını da koymuş buraya diyenleri duyar gibiyim. Burada beğeneceğiniz veya beğenmeyeceğiniz, fakat benim için çok kıymetli olan her kelimeyi bu ilk dörtlüklere borçluyum.

 

Ayırdığınız her saniye için sonsuz teşekürler…

Şurdan devam :

 

https://siir.aykutozdemir.com.tr/bolum/siirlerim/

 

Bu yazı yorumlara kapalı.